|
|
 |
|
| |
|
In 1994 bracht de Adviesraad Technologiebeleid Bouwnijverheid (arTB) op verzoek van het Ministerie van Economische Zaken de ‘Strategie Bouwinformatica’ uit. Hiervoor zijn brainstormsessies gehouden met vertegenwoordigers van organisaties en bedrijven die zich op enigerlei wijze bezig houden met de ontwikkeling van informatietechnische afsprakenstelsels voor de bouw. Geconstateerd werd dat de bouw behoefte heeft aan een uniforme informatietechnische structuur, die foutloze uitwisseling van (digitale) gegevens tussen bouwpartners mogelijk maakt. De essentie van de beschreven strategie is, dat zo’n informatietechnische structuur bottom up moet worden ontwikkeld door koppeling van ‘kansrijke initiatieven’. Dat moet gebeuren op basis van een gezamenlijke top down visie. Deze strategie doet recht aan investeringen die van diverse kanten al zijn gedaan in bouwafsprakenstelsels en is noodzakelijk om draagvlak te creëren.
In 2001 liet de arTB een Quick Scan uitvoeren naar de stand van zaken van ICT in de bouw. In de Quick Scan is niet zozeer gekeken naar de ICT zelf. De technologie is het probleem niet. Belangrijker is wat de bedrijfstak zélf moet doen om de mogelijkheden van ICT beter te benutten. Eérst structureren, dan automatiseren. Daarom is vooral gekeken naar initiatieven op het gebied van bouwafsprakenstelsels. Op basis van onder meer lessen uit het verleden zijn in eerste instantie vijf initiatieven aangemerkt als ‘kansrijk’:
Er is weinig overlap tussen deze initiatieven. Samen kunnen ze de informatietechnische structuur vormen die de bedrijfstak nodig heeft. Daarvoor moeten de afsprakenstelsels op de raakvlakken goed op elkaar worden afgestemd. De Quick Scan bevatte daarom de aanbeveling om de initiatieven samen te brengen voor het maken van een gezamenlijk Plan van Aanpak.
In oktober 2001 organiseerde de arTB een workshop met ca. 50 deskundigen uit de bouw en infra. Deze onderschreven de conclusies en aanbevelingen uit de Quick Scan. De arTB droeg het stokje over aan De Bouwspiegel, die ervoor zorgde dat sleutelfiguren van de vijf initiatieven op 27 november 2001 voor een eerste bespreking bijeenkwamen. ‘PAIS in de Bouw & Infra’ was geboren! Al snel kwam een zesde initiatief, de ProRail objectenboom, de gelederen versterken.
Het jaar 2002 heeft PAIS besteed aan het ontwikkelen van een gezamenlijk Plan van Aanpak. Om te beginnen zijn de raakvlakken geanalyseerd en eventuele lacunes vastgesteld. Al snel bleek dat de initiatieven nog meer complementair zijn dan al uit de Quick Scan naar voren kwam. Het Plan van Aanpak, dat in maart 2003 verscheen, is gericht op het maken van afspraken op de onderlinge raakvlakken. Hiervoor zijn elf ‘bilaterale afstemmingsprojecten’ gedefinieerd. Deze moeten ervoor zorgen dat de PAIS informatiestandaarden uiteindelijk één samenhangend geheel gaan vormen: een uniforme informatietechnische structuur voor de hele bouw en infra.
De ontwikkeling van bouwafsprakenstelsels is zeer arbeidsintensief en dus kostbaar. Uitvoering van het Plan van Aanpak van PAIS is alleen mogelijk, wanneer er een gezond draagvlak voor is in de bedrijfstak. In 2003 is PAIS daarom een ‘Kennispositieproject’ gestart om dat draagvlak te onderzoeken en waar nodig uit te bouwen. Dit project is onder meer ondersteund door Senter met een subsidie in het kader van de SKB-regeling (Subsidieregeling Kennisoverdracht Brancheorganisaties). Andere financiers zijn Rijkswaterstaat, het Ministerie VROM, Gemeentewerken Rotterdam, TNO Bouw, Stichting STABU, UNETO-VNI, GS1 Nederland, CUR, CROW, SBR, het O&O-fonds voor de bouw (AVBB), het Fonds Collectief Onderzoek in de GWW en ONRI.
Het Kennispositieproject PAIS in de Bouw & Infra wordt op 10 juni 2004 afgesloten met een Strategische bijeenkomst in het gebouw van VNO/NCW in Den Haag. PAIS zal daar samen met beleidsmakers en beslissers uit de bouw en infra lijnen uitzetten voor de toekomst.
|
|
|
| |
|
|
